سیستم های حفاظتی

 

اولین دوربین های مدار بسته ی تحت شبکه در سال ۱۹۹۶ توسط کمپانی Axis Communications بر پایه استفاده از پلتفرم Linux تولید شد، این دوربین ها بهمراه API موسوم به VAPIX که بر اساس استانداردهای HTTP و RTSP طراحی گردیده بود روانه بازار گردید.
دوربینهای تحت شبکه (IP Camera) از پروتکل های اینترنت در جهت ارسال تصاویر خود در قالب داده ها بر روی بستر شبکه بهره می گیرند و از همان ابتدا در جهت مقاصد نظارتی (Surveillance) با کاربردی مشابه با   (Close-Circuit-Television (CCTV مورد توجه قرار گرفتند.

مزیتهای استفاده از دوربینهای تحت شبکه

صرفه اقتصادی  (Cost Advantage)
• کاهش هزینه کابل کشی به ویژه در پروژه های بزرگ
(کابل Cat5e در مقایسه با کابل کواکسیال و بویژه در شبکه های بی سیم که هزینه کابل به صفر می رسد)

• کاهش اشتغال فضا توسط سخت افزارهای مختلف که در پروژهای دوربیهای آنالوگ نیاز به استقرار آنها در اتاق کنترل می باشد (مانند DVR ها Matrix ها,  Contorollerها و…)
تصویر قابل انعطاف (Flexible Image Format)
• امکان استفاده از بزرگنمایی های دیجیتال با حداقل افت بر روی تصاویر (بویژه در خصوص رزولوشن های مگاپیکسلی)
• عدم نیاز سخت افزار اضافه در جهت تبدیل تصاویر از آنالوگ به دیجیتال در جهت ذخیره بر روی هارد (دیسک سخت)
• سهولت اضافه نمودن تعداد دوربینهای در یک مجموعه

• سهولت اضافه نمودن سایت (ساختمان های) جدید تحت پوشش شبکه دوربین به مجموعه قبلی
• قابلیت استفاده از فیبر های نوری در ساختمان های بزرگ با تعداد دوربین های زیاد و حجم اطلاعات بالا