شبکه و زیر ساخت

زیرساخت و شبکه ارتباطی به عنوان بستر ارتباطی کاربران، سیستم‌ها و نرم‌افزارهای کاربردی با یکدیگر- در درون و بیرون سازمان – نقش بسزایی را در رسیدن سازمان به اهداف و استراتژی‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات ایفا می‌نماید. شناخت نرم‌افزارهای کاربردی و سرویس‌های شبکه و کاربرانی که با آنها در ارتباط می‌باشند با توجه به نیازمندی‌ها و فرآیندهای سازمان حائز اهمیت فراوان است. تعیین محدوده جغرافیایی شبکه زیر ساخت، تعیین تعداد و نوع کاربران، تعیین سرویسها و نرم افزارهای کاربردی که توسط کاربران مختلف مورد استفاده قرار خواهند گرفت و تعیین مبدا و مقصد ترافیک تولیدی توسط کاربران مختلف از جمله فعالیت‌های مهمی است که در این راستا انجام می‌گیرد. از طریق تبیین یک بستر ارتباطی یا زیر ساختار مناسب کلیه سیستم‌ها و نرم افزارها با یکدیگر مرتبط می‌شوند. این زیر ساختار باید بتواند تمامی نیازهای این سیستم‌ها و نرم‌افزارها را از نظر سرعت و امنیت ارتباطی با بالاترین کیفیت ممکن برآورده سازد. برای بوجود آوردن بستری یکپارچه به گونه‌ای که بتواند کلیه خواسته‌های فعلی، پیش بینی شده و آتی سازمان‌ها مطابق با آخرین دستاوردهای فن آوری‌های روز برآورده گردد، بدست آوردن شناختی صحیح از تمامی نیازهای سازمان‌ها امری ضروری است. امروزه، رایانه‌ها و شبکه‌های رایانه‌ای با استفاده از سرویس‌های جدید و متنوعی که ارائه می‌دهند، روند اجرایی امور گوناگون را در ادارات، سازمان‌ها، نهادها و مؤسسات دولتی و غیر دولتی بطرز چشمگیری تغییر داده‌اند. بسیاری از این تغییرات متأثر از اجرای سیستم‌های مکانیزاسیون اداری می‌باشد که تسهیلات فراوانی را از جمله تسریع در انجام امور، بالا بردن بهره‌وری کارمندان و برقراری ارتباطات یکپارچه با خود به ارمغان آورده‌ است. در این میان، کاربردهای جدید دیگری نیز با استفاده از مزایای ارتباطات یکپارچه به عنوان خدمات و سرویس‌های جدید مانند ارتباطات تلفنی، کنفرانس‌های ویدیویی، آموزش‌های از راه دور و دسترسی به منابع گسترده‌ای از بانک‌های اطلاعاتی در اینگونه سیستم‌ها قابل تعریف می‌باشند. از این رو، برای نیل به مزایای مذکور، مشخص ساختن نیازهای هر نهاد اجرایی در دو سطح سیستم‌های مکانیزاسیون مختلف اداری جهت تسریع و تسهیل امور و نیازهای عمومی برای بهره وری بیشتر این سیستم‌ها می‌بایست بررسی شوند.